Rok w kulturze podsumowuje Aks

To był dobry rok! Stre­etart na ekra­nach kin, w gale­riach sztuki i księ­gar­niach, arty­ści wiel­kiego for­matu wystę­pu­jący nie tylko w ramach dużych festi­wali, ale rów­nież na kame­ral­nych kon­cer­tach i Polacy nagry­wa­jąct płyty na świa­to­wym pozio­mie! Subiek­tywne pod­su­mo­wa­nie 2010 roku — zapraszam.

Sztuka
“Exit thro­ugh the gift shop” zapew­nił miej­skiej sztuce “pięć minut” w świa­do­mo­ści maso­wego odbiorcy. Banksy i inni stre­etar­towcy poja­wiali się w pra­sie, radiu i tele­wi­zji. Ta obec­ność pozwo­liła otwo­rzyć oczy na arty­styczny aspekt dzia­łal­no­ści miej­skich twór­ców sta­ty­stycz­nemu Pola­kowi, koja­rzą­cemu ter­min “graf­fiti” z kibi­cow­skimi boho­ma­zami zdo­bią­cymi co drugą kamienicę.

W dobry moment z wyda­niem swo­jego albumu “Pol­ski Street Art” tra­fili Ela Dymna i Mar­cin Rut­kie­wicz. Publi­ka­cja ta jest pierw­szą na pol­skim rynku wydaw­ni­czym próbą udo­ku­men­to­wa­nia naj­waż­niej­szych arty­stów zwią­za­nych z graf­fiti, sza­blo­nem i pozo­sta­łymi miej­skimi for­mami sztuki. Próbą nie­zwy­kle udaną, bo mimo że w środku zabra­kło kilku waż­nych arty­stów, to mimo wszystko auto­rom udało się stwo­rzyć solidne opra­co­wa­nie. Dodat­kowo, w ramach pro­mo­cji książki auto­rzy poja­wiali się w róż­nych czę­ściach Pol­ski z cyklem wykła­dów oraz pre­zen­ta­cji mul­ti­me­dial­nych na temat sztuki funk­cjo­nu­ją­cej w prze­strzeni publicznej.

Duże brawa dla Tuse’go i Nawera za cykle wystaw arty­stów graf­fiti w Trój­mie­ście (Tuse) oraz Kra­ko­wie (Nawer). To co obaj pano­wie pró­bo­wali przed­sta­wić w czte­rech ścia­nach, fun­da­cja Urban Forms powięk­szała do gra­nic moż­li­wo­ści. Dzięki ich dzia­ła­niom w Łodzi powstały cztery wiel­ko­for­ma­towe murale, za któ­rych reali­za­cje odpo­wie­dzialni byli Gre­gor, Krik, Ciah Ciah i grupa Mas­smix. Te prace to podobno dopiero począ­tek, a całość stwo­rzyć ma “Szlak Nowych Łódzkich Murali”. Trzy­mam kciuki za reali­za­cję kolej­nych prac w bie­żą­cym roku.

W grud­niu w kra­kow­skiej Fabryce odbyły się dwie imprezy pod nazwą “Nawer vs Tem­po­rary Space Design”. Nie ma słów, które mogłyby to wyda­rze­nie opi­sać, dla­tego pro­po­nuję obej­rzeć krót­kie wideo. Mam nadzieję, że nie była to jed­no­ra­zowa kola­bo­ra­cja i kolejne tego typu pro­jekty przyj­dzie nam obej­rzeć w nie­dłu­gim czasie.

——————————————–
Muzyka
Muzyczne pod­su­mo­wa­nia roku spra­wiają mi zazwy­czaj ogromny pro­blem, ponie­waż nie jestem osobą z nie­cier­pli­wo­ścią wycze­ku­jącą dnia, w któ­rym nowy album ulu­bio­nego wyko­nawcy trafi na półki skle­powe. Było jed­nak kilka pere­łek, które przy­kuły moją uwagę i na dłu­żej zago­ściły w odtwarzaczu.

Vava­muf­fin “Mo’ Bet­ter Rootz“
Gdzieś w oko­li­cach 2005 roku tra­fi­łem na pierw­sze nagra­nia tej for­ma­cji i z miej­sca sta­łem się ich wiel­kim fanem. Debiu­tancki “Vabang!” odświe­żam do dziś. Drugi album (“Ina­di­bus”, 2007) przy­ją­łem bar­dzo chłodno — wyda­wało mi się, że pano­wie nie udźwi­gnęli popu­lar­no­ści wywo­ła­nej debiu­tem. “Mo’ Bet­ter…” udo­wod­niła mi, jak bar­dzo się myli­łem. Wiara w pol­skie reg­gae powróciła.

Prze­plach “Slow Flow” / Sty­lowa Spółka Spo­łem “Powrót po prze­szło­ści“
Przez dosyć długi czas zada­wa­łem Prze­pla­chowi przy każ­dym moż­li­wym spo­tka­niu dwa pyta­nia: “Kiedy Twój mik­stejp?” oraz “Kiedy płyta Sty­lo­wej?”. Rok 2010 przy­niósł oba wydaw­nic­twa i oka­zało się, że warto było na nie cze­kać. Jeżeli ktoś prze­ga­pił, koniecz­nie musi nad­ro­bić zaległości.

The Roots “How I got over” / “Wake up!” / “San­dwi­ches“
To był bar­dzo dobry rok dla The Roots. Świetny album stu­dyjny, dosko­nały pro­jekt z Legen­dem, kom­pi­la­cja “Late Night With Jimmy Fal­lon San­dwi­ches EP” przy­go­to­wana przez ?uestlove’a, zawie­ra­jące instru­men­talne prze­ryw­niki wyko­ny­wane w pro­gra­mie Fal­lona. Wszystko — jak przy­stało na tą grupę — na naj­wyż­szym pozio­mie. Cie­szy ta hiper­ak­tyw­ność — mam nadzieję, że w ramach trasy kon­cer­to­wej odwie­dzą ponow­nie Pol­skę, bo nie mia­łem jesz­cze oka­zji zoba­czyć ich na żywo.

Kixnare “Digi­tal Gar­den“
Podej­rze­wam, że 2010 był dla Łuka­sza rokiem prze­ło­mo­wym. Pro­du­cent posia­da­jący ogromne zasługi dla pol­skiego rapo­wego pod­zie­mia na swoim debiu­tanc­kim albu­mie posta­no­wił… zerwać z dotych­cza­so­wym wize­run­kiem. “Cyfrowy ogród” wypeł­niony jest elek­try­zu­jącą elek­tro­niką na świa­to­wym pozio­mie. Całość została zamknięta w for­mie nie­sa­mo­wi­tego digi­packa, zapro­jek­to­wa­nego przez Ani­mi­sie­wa­sza i wydana w limi­to­wa­nym nakła­dzie 500 sztuk. Wróżę temu wydaw­nic­twu sta­tus “bia­łego kruka” w ciągu kilku naj­bliż­szych lat.

Bob Sinc­lair — Made in Jama­ica
W życiu nie sądzi­łem, że jed­nym tchem wśród naj­lep­szych płyt wymie­niać będę albumy The Roots, Kixa i króla dys­ko­te­ko­wych hitów rodem z radia “Impre­ska”… A jed­nak! Pan Sinc­lair spa­ko­wał walizkę i kupił bilet na wyspę. Na miej­scu zamknął się w stu­dio z legen­dami jamaj­skiej muzyki (m.in. Sly & Rob­bie) i roz­po­czął pro­ces odtwa­rza­nia swo­ich naj­więk­szych utwo­rów. Gdy pierw­szy raz usły­sza­łem poniż­szy utwór, przez pół dnia pró­bo­wa­łem odszu­kać w gło­wie jego pier­wotną wer­sję. Szybka sesja z Google wpro­wa­dziła mnie w nie­zwy­kłe zdzi­wie­nie. Pierw­szy odsłuch całego mate­riału ów stan pogłę­bił. King­ston style! Długo jesz­cze będę wra­cał do tego krążka.

——————————————–
Kon­certy
Poziom pol­skich let­nich festi­wali naj­le­piej pod­su­mo­wują wyniki Euro­pean Festi­val Awards: sta­tu­etki dla Open’era w kate­go­rii Naj­lep­szy Duży Festi­wal, kato­wic­kiej Nowej Muzyki jako naj­lep­szego małego festi­walu, a w kate­go­rii Naj­lep­szy Pro­mo­tor — orga­ni­za­tor Soni­sphere Festi­val (dzięki któ­remu na jed­nej sce­nie poja­wili się m.in. Metal­lica, Slayer i Anth­rax). Ponadto Muse (headli­ner Coke Live Music Festi­val) został wybrany naj­lep­szą gwiazdą let­nich festi­wali, a ich “Upri­sing” — naj­lep­szym festi­wa­lo­wym hym­nem. Mia­łem oka­zję zoba­czyć ich występ i przy­znam, że był to naj­le­piej wyre­ży­se­ro­wany kon­cert, jaki mia­łem zoba­czyć w życiu. Kciuk w górę!
Rok 2010 udo­wod­nił, że Kra­ków wciąż może mnie zasko­czyć. Stało się to dzięki dwóm kame­ral­nym wystę­pom arty­stów, na swo­ich kon­cer­tach potra­fią­cych zgro­ma­dzić tysiące fanów. Pierw­szym z nich był spon­ta­niczny set Ostrego z Haemem w trak­cie epic­kiego wer­ni­sażu prac Forina w kra­kow­skiej Barace.
Dru­gim — aku­styczny kon­cert Mati­sy­ahu w syna­go­dze Tem­pel, w ramach Festi­walu Kul­tury Żydow­skiej. Gra­tu­la­cje dla orga­ni­za­to­rów obu wydarzeń!

Skoro o orga­ni­za­to­rach mowa — chciał­bym wyróż­nić kilku z nich za ogar­nię­cie wielu nie­sa­mo­wi­tych imprez klu­bo­wych:
– Maceo Wyro za War­soul Ses­sion, w ramach któ­rego w Pol­sce mogli­śmy zoba­czyć Black Milka i Erica Lau’a.
– Club Col­lab — za Onrę i Dam-Funka
– Cookie Mon­ster za Soul Con­fec­tio­nery
– Bre­ak­Da­Funk za Ugly Duc­kling
– Good­Tu­nes za Sound Bom­bing oraz Back To The Grooves

——————————————–
Exfor­mers w 2010 i… co dalej?
W 2010 powięk­szy­li­śmy załogę. Patro­no­wa­li­śmy wiele świet­nych imprez i kon­cer­tów. Wpro­si­li­śmy się z logo­ty­pem na płytę Sty­lo­wej Spółki Spo­łem. Mogli­ście prze­czy­tać kilka cie­ka­wych wywia­dów. Wciąż się roz­pę­dzamy :)
Co dalej?
Kolejny rok roz­po­czy­namy patro­na­tem płyty “Szta­jer selekta” war­szaw­skiego składu Syrop. Pra­cu­jemy nad odświe­że­niem szaty gra­ficz­nej oraz wpro­wa­dze­niem uła­twia­ją­cych życie funk­cjo­nal­no­ści. Mamy nadzieję, że uda się w końcu zre­ali­zo­wać plany zwią­zane z pew­nym pro­jek­tem muzycz­nym.
Póki co — wal­czymy o tytuł Bloga Roku 2010. Jeżeli podoba się Wam nasza dotych­cza­sowa dzia­łal­ność, macie szansę nam to poka­zać. Wystar­czy wysłać sms’a za 123 gro­sze (z vatem) o tre­ści E00132 na numer 7122. Do dzieła!